Narzędzia użytkownika

Narzędzia witryny


rejon_przemysl

Różnice

Różnice między wybraną wersją a wersją aktualną.

Odnośnik do tego porównania

rejon_przemysl [2011/11/16 00:00] (aktualna)
Linia 1: Linia 1:
 +===== KPN na terenie Podkarpacia w latach walki o Niepodległą Polskę 1979-1990 =====
 +**ze szczególnym uwzględnieniem okręgu Przemyskiego**
 +
 +
 +Przemyślanin Stanisław Kusiński, wychowawca Ośrodka ​
 +Szkolno-Wychowawczego w Laskach pod Warszawą, zetknął się tam z 
 +działalnością dysydencką. Pracował dla opozycji jako drukarz i wydawca. ​
 +Po powstaniu Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela Leszek Moczulski ​
 +zaproponował Stanisławowi Kusińskiemu utworzenie punktu ​
 +konsultacyjno-informacyjnego w Przemyślu. Wspomniany punkt powstał w 
 +sierpniu 1977 r. Początkowo Kusiński działał samotnie. Dopiero w połowie ​
 +1978 r. wokół niego zawiązała się grupa opozycjonistów,​ uczestników ​
 +Ruchu, do której weszli: Stanisław Sudoł, Stanisław Frydlewicz, Wit 
 +Siwiec i Jan Ekiert. W okresie rozłamu w ROPCiO przemyska grupa poparła ​
 +frakcję Moczulskiego w opozycji do frakcji braci Andrzeja i Benedykta Czumów. ​
 +Z powodu sporu wewnątrz ROPCiO pod koniec 1978 r. przemyska grupa 
 +zaczęła współpracować z Komitetem Samoobrony Społecznej KOR. 
 +Bliższy kontakt z Moczulskim utrzymywał nadal tylko Jan Ekiert.
 +
 +1 września 1979 r. w Warszawie przed grobem nieznanego żołnierza Nina Milewska
 +ogłosiła powstanie Konfederacji Polski Niepodległej (KPN).KPN była pierwszą jawną niekomunistyczną partią polityczną w krajach bloku sowieckiego. Celem jej działania była 
 +obudowa niepodległego Państwa Polskiego. Przewodniczący L.Moczulski pod koniec 1979 r. 
 +powierzył Janowi Ekiertowi utworzenie Okręgu Rzeszowsko Przemyskiego ​
 +KPN. Dla kierownictwa nowopowstałej partii ważna była zauważalna jej 
 +obecności w Przemyślu ze względu na osobę bp. Ignacego Tokarczuka, ​
 +zasłużonego w walce o prawa obywatelskie. Audiencja u biskupa stanowiła ​
 +formę nobilitacji w kręgach opozycyjnych. Ekiert został pierwszym szefem ​
 +Okręgu Rzeszowsko-Przemyskiego. Nowo utworzony okręg wszedł w skład ​
 +Obszaru II Krakowskiego.
 +
 +Ekiert wokół swojej osoby próbował zbudować grupę ludzi, która mogłaby ​
 +podjąć działalność dysydencką w ramach KPN. Początkowo zajmował się on 
 +głównie kolportowaniem literatury opozycyjnej przewożonej z Krakowa i 
 +Warszawy. Ludzie, z którymi kontaktował się nie wiedzieli nic o sobie 
 +wzajemnie. Konspiracyjny model działania został przyjęty ze względu na 
 +inwigilację przez SB i groźbę zastraszenia sympatyków.
 +
 +W efekcie Służba Bezpieczeństwa dowiedziała się o istnieniu Konfederacji w 
 +Przemyślu dopiero w maju 1980 r. W latach 1980-1981 KPN w Przemyślu była 
 +rozpracowywana przez SB w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania pod 
 +kryptonimem “Olimp”,​ którą prowadził znany ze szczerego zaangażowania w 
 +zwalczanie działalności opozycyjnej kpt. Józef Kononiuk. Z czasem ​
 +tajnemu współpracownikowi (TW) bezpieki ps. “Paweł”,​ Adamowi Szybiakowi, ​
 +udało się pozyskać częściowe zaufanie Ekierta. Między innymi brał on 
 +udział w spotkaniach z Marią Moczulską, Romualdem Szeremietiewem i 
 +Krzysztofem Gąsiorowskim. Ponadto Szybiak przywoził z Krakowa do 
 +Przemyśla literaturę KPN, to pozwoliło bezpiece kontrolować tzw. kanał ​
 +przerzutowy. Umieszczenie TW “Pawła” w Konfederacji doprowadziło do 
 +przejmowania przez SB znacznej części literatury przywożonej do 
 +Przemyśla, ponadto zapewniło dopływ informacji na temat działalności ​
 +opozycyjnej.
 +
 +Przemyscy dysydenci wywodzący się z dawnego ROPCiO pomimo późniejszych ​
 +podziałów politycznych na sympatyków KOR i Konfederacji podejmowali w 
 +latach 1979-1980 wspólne akcje. Miejscowa SB nazywała ich “przemyską ​
 +nieformalną grupą antysocjalistyczną”.
 +
 +Wiosną 1980 r. Jan Ekiert planował zorganizowanie akcji w Przemyślu ​
 +przypominającej o przypadającej wówczas 40. rocznicy mordu katyńskiego. ​
 +W mieście zamierzano rozkolportować ulotki i malować napisy na murach. ​
 +Kolportaż ulotek nie doszedł do skutku, gdyż nie udało się ich otrzymać ​
 +od centrali KPN i KSS KOR. Akcje malowania napisów na murach ​
 +uniemożliwili agenci SB. Jan Ekiert napisał własny artykuł na temat 
 +zbrodni w Katyniu chciał go powielić na terenie Przemyśla lub w 
 +Warszawie, lecz z powodu szczupłości środków materialnych oraz 
 +działalności SB wspomniany pomysł nie został niestety zrealizowany.
 +
 +W sierpniu 1980 r. w Polsce wybuchły strajki o niespotykanej dotychczas ​
 +sile. Robotnicy wspierani przez dysydentów wysunęli postulaty socjalne i 
 +polityczne. Ekiert chciał doprowadzić do strajków w suchym porcie w 
 +Medyce. Przez to nastąpiłby paraliż transportu towarów z terenu ZSRR. 
 +Strajk na stacji przeładunkowej w Medyce zablokowałby produkcję w wielu 
 +zakładach Polski południowej. Ekiert zaplanował wspólnie ze Zbigniewem ​
 +Szybiakiem akcję informacyjną w celu doprowadzenia do strajku. Nad ranem 
 +29 sierpnia zamierzano na pociągach jadących do Medyki malować napisy i 
 +rozrzucić w nich ulotki, podpisane przez KPN. Niestety, Zbigniew Szybiak ​
 +był zwerbowany przez SB, jako tajny współpracownik ps. “Lew” i zawczasu ​
 +powiadomił przemyską bezpiekę o planowanej akcji. Oficerowie SB 
 +zamierzali pochwycić Ekierta na tzw. gorącym uczynku. Konfederaci ​
 +rozrzucili część ulotek i namalowali jeden napis na pociągu jadącym w 
 +stronę Medyki. Po pojawieniu milicjantów Ekiert zdołał uciec. Pomimo ​
 +tego, że został on następnie zatrzymany, SB nie miała dowodów które ​
 +można byłoby wykorzystać przed sądem w celu jego skazania. We wrześniu ​
 +przemyska KPN planowała z pomocą Obszaru Krakowskiego uruchomić własną ​
 +poligrafię. Przeprowadzono także akcję informacyjną o rocznicy ​
 +wkroczenia Armii Sowieckiej do Polski 17 września 1939 r.
 +
 +W październiku 1980 r. Jan Ekiert z powodów osobistych wyjechał do 
 +Warszawy. Posiadaną przez siebie literaturę oraz prowadzenie dalszej ​
 +działalności w ramach Konfederacji przekazał wspominanemu wcześniej ​
 +Zbigniewowi Szybiakowi. Przeniesienie się Ekierta do Warszawy i 
 +działania operacyjne SB doprowadziły do zaprzestania działalności ​
 +Konfederacji w Przemyślu.
 +
 +Uwięzienie przywódców KPN doprowadziło do wzrosty popularności tej 
 +partii w kraju. 25 maja 1981 r. Studencki Komitet Obrony Więzionych za 
 +Przekonania zorganizował w Rzeszowie wielką manifestację w obronie ​
 +aresztowanych konfederatów. Rzeszowski MKZ rozpoczął druk książki L.
 +Moczulskiego “Rewolucja bez rewolucji”. W tych warunkach maju 1981 r. 
 +przemyska SB doszła do wniosku, że Konfederacja w mieście się odrodzi ​
 +jako niekontrolowany ruch opozycyjny. Wobec tego postanowiono ​
 +przedsięwziąć działania wyprzedzające i przechwycić kierownictwo nad 
 +lokalnymi strukturami KPN. Wykorzystano do tego Adama Szybiaka TW 
 +“Paweł”,​ któremu polecono odnowienie kontaktów z Marią Moczulską. W tym 
 +czasie Leszek Moczulski przebywał w więzieniu. Od lata 1981 r. TW 
 +“Paweł” rozpoczął próby tworzenia KPN kontrolowanej przez SB na 
 +terenie obecnego Podkarpacia.
 +
 +Lato i jesień 1981 r. to okres jawnej działalności NSZZ Solidarności. ​
 +W tym czasie do Konfederacji zgłaszali się nowi członkowie. Wśród nich 
 +byli bracia Janusz i Mariusz Kurowscy -pracownicy Zarządu Regionalnego ​
 +NSZZ Solidarność w Przemyślu. 1 wrześniu 1981 r. z autentycznych ​
 +pobudek patriotycznych akces do Konfederacji zgłosił Czesław Buksiński, ​
 +major Ludowego Wojska Polskiego. Wyrażenie chęci wstąpienia do 
 +Konfederacji wysokiego stopniem oficera wywołało w funkcjonariuszach SB 
 +niedowierzanie. Informacja została sprawdzona. Przystąpienie ​
 +Buksińskiego do KPN zapewne uświadomiło esbekom, że w wojsku znajdują ​
 +się oficerowie, którzy nie identyfikują się z państwem komunistycznym,​ a 
 +w razie konfrontacji ze społeczeństwem nie będzie można liczyć na część ​
 +korpusu oficerskiego.
 +
 +Jerzy Popowski sekretarz jarosławskiego MKZ w połowie 1981 r. utworzył ​
 +ośrodek KPN w Jarosławiu,​ podporządkowany Okręgowi Przemyskiemu. Ponadto ​
 +powstały grupy KPN w Strzyżowie i Leżajsku, ich działalność wymaga ​
 +dalszych badań. Wg dokumentów SB pod koniec 1981 r. w Przemyślu było 16 
 +członków Konfederacji,​ a w Jarosławiu pięciu. Nie znamy liczby członków ​
 +KPN w Strzyżowie i Leżajsku. Ilość sympatyków KPN w regionie jest trudna ​
 +do oszacowania.
 +
 +Nieznana jest funkcja Adama Szybiaka w strukturach Konfederacji. ​
 +Występował on w imieniu Kierownictwa Akcji Bieżącej KPN Okręgu ​
 +Przemyskiego,​ oficjalne dokumenty podpisywał swoim imieniem nazwiskiem. ​
 +Członkom wydawał legitymacje i zbierał od nich składki. Okręg Przemyski ​
 +drukował gazetę pt. “Niepodległość”. Do stanu wojennego wyszły dwa numery.
 +
 +W okresie stanu wojennego nastąpiło zawieszenie działalności KPN w 
 +regionie. Stało się tak za sprawą działalności agentury SB. Ponadto ​
 +działacze utracili łączność z centralą w Warszawie. Zawieszenie ​
 +działalności spowodowało uniknięcie przez członków KPN represji ze 
 +strony komunistycznego aparatu władzy.
 +
 +Jan Ekiert mimo, że przez rok nie brał udziału w czynnej działalności ​
 +konfederackiej po ogłoszeniu stanu wojennego został internowany. W jego 
 +przypadku pozbawienie wolności odniosło wręcz odwrotny skutek od 
 +zamierzonego przez SB. W ośrodku odosobnienia Ekiert powrócił do 
 +działalności opozycyjnej,​ przy czym określał się on jako “niezależny” (bez kontaktu z centralą) ​
 +członek KPN. W 1982 r. Ewa Ekiert, żona Jana została aresztowana i 
 +skazana za posiadanie ulotek. W procesie przeciw niej świadkiem ​
 +oskarżenia był Adam Szybiak. Udział TW “Pawła” w sprawie sądowej ​
 +doprowadził do jego dekonspiracji,​ jako tajnego współpracownika SB. Od 
 +tej pory dalsza działalność TW w KPN w Przemyślu była zdaniem oficerów ​
 +prowadzących niemożliwa. Mimo tego w 1983 r. SB próbowała ponownie zbudować w 
 +oparciu o Adama Szybiaka pozorowaną grupę KPN w Przemyślu. Wspomniana ​
 +kombinacja operacyjna nie odniosła skutku.
 +
 +Po opuszczeniu internowania Jan Ekiert wszedł do Regionalnej Komisji ​
 +Wykonawczej podziemnej Solidarności w Przemyślu i występował tam jako 
 +przedstawiciel niezależnego KPN. Wielokrotnie brał udział w 
 +manifestacjach opozycyjnych w Przemyślu, w czasie których przemawiał. ​
 +Był zatrzymywany przez SB i karany wysokimi grzywnami przez Kolegium ds. 
 +Wykroczeń.
 +
 +Na teren Polski południowo-wschodniej w połowie lat 80. XX w. literatura ​
 +KPN trafiała z dwóch ośrodków krakowskiego i lubelskiego,​ za 
 +pośrednictwem studentów z regionu. Zaczęły się tworzyć ponownie ​
 +nieformalne grupy KPN. Pierwsza powstała ok. 1985 r. w Jarosławiu wokół ​
 +Andrzeja Mazurkiewicza,​ studenta prawa KUL w Lublinie. Wspomniana grupa 
 +zajmowała się kolportażem literatury głównie na terenie Jarosławia. ​
 +Andrzej Mazurkiewicz,​ pod ps. Tadeusz Korab, nawiązał współpracę z RKW w 
 +Rzeszowie i Solidarnością Walczącą Kornela Morawieckiego. ​
 +Grupa Mazurkiewicza liczyła początkowo kilka osób później rozrosła się do 30. W 1988 r. występowała już jako Okręg Rzeszowsko-Przemyski wchodzący w skład Obszaru IV z siedzibą ​
 +w Lublinie.
 +
 +Druga grupa powstała wokół Andrzeja Zapałowskiego w Przeworsku i 
 +Przemyślu. Zapałowski,​ wówczas student historii WSP w Krakowie, na 
 +uczelni zetknął się z działaczami KPN. Początkowo jego grupa miała ​
 +nieformalny charakter i zajmowała się kolportażem literatury w 
 +Przeworsku i Przemyślu. W 1988 r. nastąpiło połączenie wspomnianych ​
 +ośrodków. Przystąpiono do utworzenia Obszaru Rzeszowsko-Przemyskiego. ​
 +Szefem został Andrzej Mazurkiewicz,​ który zorganizował ośrodek w 
 +Jarosławiu. Jego zastępcą był Zapałowski. 16 sierpnia tegoż roku 
 +konfederaci wyszli z ciekawą inicjatywą powołania Lokalnego Parlamentu ​
 +Ugrupowań Niezależnych Ziemi Rzeszowskiej. W jego skład wchodziły: ​
 +miejscowa KPN, Rzeszowski Oddział Solidarności Walczącej, Rzeszowski ​
 +Komitet Oporu Rolników i NSZZ Solidarność Ziemi Jarosławskiej. ​
 +Działania SB jesienią 1988 r. doprowadziły do sparaliżowania działalności
 +Parlamentu.
 +
 +11 marca 1989 r. nastąpiła reorganizacja i uporządkowanie jawnej struktury terenowej KPN. 
 +W skali kraju zmniejszono liczbę obszarów z 12 do 6. Zlikwidowano Obszar ​
 +Rzeszowsko-Przemyski,​ przywrócono Okręg Rzeszowsko-Przemyski podległy ​
 +Obszarowi IV Lubelskiemu. Ujawnienie KPN w regonie nastąpiło wiosną 1989 
 +r. Członkowie partii na terenie obecnego Podkarpacia porozumieli się z NSZZ “S” i weszli w skład Komitetów Obywatelskich Solidarność występując jako reprezentanci KPN. W wyborach ​
 +parlamentarnych 1989 r. w regionie Konfederacja nie wystawiła własnych ​
 +kandydatów,​ poparła listę Komitetu Obywatelskiego.
 +
 +Po wyborach nastąpiło ożywienie działalności KPN w Polsce ​
 +południowo-wschodniej. W czerwcu 1989 r. powstała grupa KPN w Krośnie, ​
 +która podlegała pod Obszar Krakowski jej liderem był uczeń Tomasz ​
 +Niepokój. W sierpniu powstały struktury KPN w Rzeszowie, które utworzyli ​
 +Dariusz Baran -student KUL w Lublinie, związany z Mazurkiewiczem i 
 +lekarz Krzysztof Woźniak. Od II połowy 1989 r. bardzo aktywnie działała ​
 +grupa Ryszarda Skóry w Mielcu, powiązana ze strukturami KPN w Krakowie. ​
 +Wspomniana grupa używała nazwy KPN Rejonu Mieleckiego. W listopadzie ​
 +tegoż roku powstał Rejonowy Oddział KPN w Tarnobrzegu,​ szefem był 
 +kolejarz Tadeusz Mika. W 1989 r. nastąpiło otwarcie pierwszych biur KPN 
 +w Jarosławiu,​ Przemyślu i Tarnobrzegu następnie utworzono biura w innych ​
 +miastach regionu. Po ujawnieniu się struktur KPN do pracy w strukturach konfederacji powrócili działacze z lat wcześniejszych m.in. płk. Czesław Buksiński.
 +
 +W latach 1988-1990 Obszar następnie/ /Okręg Rzeszowsko-Przemyski wydawał ​
 +własny organ /Pobudka/. Redagowali ją Andrzej Mazurkiewicz,​ Zbigniew ​
 +Piskorz i Andrzej Zapałowski. Wychodziła w zależności od możliwości ​
 +finansowo-technicznych raz na kwartał lub raz na pół roku. /Ukazało się 
 +co najmniej 17 numerów. / Nakład wynosił 2 - 3 tys. egzemplarzy. ​
 +Powielana była na ramce sitodrukiem. Niekiedy część nakładu kserowano. ​
 +/Pobudka/ drukowana była w Lublinie, Jarosławiu a niektóre numery w 
 +Przeworsku w domu Andrzeja Zapałowskiego. Rejon KPN Mielec pod koniec ​
 +1989 r. wydawał własne pismo “Przegląd”.
 +
 +W styczniu 1990 r. partia komunistyczna tzw. PZPR przygotowała się 
 +do transformacji. Partię chciano przemalować na socjaldemokratyczną, ​
 +zatrzymując zagrabiony majątek. ​
 +W styczniu Konfederacja podjęła ogólnopolską akcję zajmowania i 
 +pikietowania siedzib PZPR. 23 stycznia 1990 r. akcję przeprowadzono w 
 +Mielcu, gdzie wspólnie z Federacją Młodzieży Walczącej pikietowano ​
 +budynek Komitetu Miejskiego. Protest zakończył się podpisaniem ​
 +porozumienia na mocy, którego o dalszym losie budynku miało zadecydować ​
 +lokalne referendum. 26 stycznia w Rzeszowie podjęto nieudaną próbę ​
 +zajęcia budynku Komitetu Wojewódzkiego PZPR wspólnie z NZS, Ruchem ​
 +Wolność i Pokój i Federacją Anarchistyczną. Akcja nie powiodła się. 
 +Prawdopodobnie spodziewano się próby zajęcia gmachu KW, tylko grupce ​
 +młodzieży udało się wedrzeć po drabinach na balkon budynku. Po 
 +interwencji MO protest został zakończony. Sukcesem zakończyła się akcja KPN odebrania siedziby PZPR w Kolbuszowej,​ budynek przekazano gminie oraz organizacjom opozycyjnym.
 +W Przemyślu grupa członków KPN i Federacji Młodzieży Walczącej na czele z Andrzejem ​
 +Zapałowskim i Andrzejem Kowalczykiem zajęła budynek KW. Doszło do 
 +okupacji gmachu. Andrzej Zapałowski zerwał czerwoną flagę ​
 +z dachu. Okupacja zakończyła się porozumieniem na mocy którego budynek ​
 +przeznaczono na cele publiczne, umieszczono w nim szkołę języków obcych.
 +
 +Po wyborach czerwcowych 1989 r. KPN jako tzw. niekonstruktywna opozycja ​
 +była nadal inwigilowana przez SB. Wydział III w Rzeszowie założył sprawę ​
 +operacyjnego rozpracowania o kryptonimie “Konfederaci”. Z notatki z akt 
 +tej sprawy wynika, że 25 stycznia 1990 r. zniszczono 13 kart dokumentów ​
 +rzekomo nie przedstawiających wartości operacyjnej ani historycznej. SOR 
 +“Konfederaci” zakończono dopiero 25 maja 1990 r. z powodu likwidacji ​
 +Służby Bezpieczeństwa.
 +
 +Od połowy 1990 r. Konfederacja rozpoczęła względnie normalną działalność ​
 +polityczną jako jawna partia opozycyjna, pomimo stałej inwigilacji i niszczenia przez WSI oraz UOP (b. SB) opisanych w aferze płk. Lesiaka oraz w raporcie z likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych. ​
 +Z sukcesów Konfederacji trzeba wymienić: ​
 +Odbudowę pomnika Lisa-Kuli oraz wystawienia Krzyża ofiar Komunizmu w Rzeszowie.
 +Wszczęto śledztwo oraz powstał film o Zbigniewie Tokarczyku zamordowanym w stanie wojennym działaczu KPN ze Stalowej Woli 
 +Odbudowano Związek Strzelecki – silny w Rzeszowie (M. Strączek) i Przemyślu (Cz. Buksiński i R.Karpiński,​).
 +KPN otrzymała szerokie i długomrwałe poparcie społeczne, ​
 +np. wyborach 1991 r. w Okręgu wyborczym Przemyśl KPN
 +wprowadziła do sejmu I kadencji odrodzonej Rzeczpospolitej posła ​
 +Andrzeja Mazurkiewicza (rzecznika prasowego Konfederacji)
 +a do senatu II kadencji Stanisława Kostkę. ​
 +Zygmunta Łenyka (szefa obszaru Krakowskiego) wybrano do sejmu I kadencji w Okręgu wyborczym Rzeszów,
 +Na posłów na Sejm RP II kadencji – Andrzeja Kazimierczaka – szefa Obszaru, Andrzeja Zapałowskiego (szefa reprezentacji parlamentarnej KPN) wybranego w kolejnej kadencji także do europarlamnetu (z listy LPR), Ryszarda Kędrę (Krosno) przez dwie kadencje, posła Piotra Babinetza (Krosno z listy PiS). 
 +KPN współrządził także Radą Miasta Rzeszowa I kadencji (Dariusz Baran, Krzysztof Wożniak)
 +W wyborach samorządowych 1995 r w zawiązanej z ROP koalicji Ojczyzna uzyskała około 200 mandatów radnych, współrządząc m.in. powiatem Kolbuszowa (Stefan Orzech).
 +Konfederacja pozostaje ważnym elementem życia politycznego regionu uczestnicząc w bieżących wydarzeniach.
 + 
 +
 +ZBIGNIEW TOKARCZYK
 +zamordowany działacz KPN i NSZZ "​Solidarność"​ w Stalowej Woli. 
 +
 +Urodzony w 1953 roku w Kraśniku. Były pracownik Elektrowni Stalowa Wola. Działacz Komitetu Założycielskiego NSZZ "​Solidarność"​ Regionu Ziemia Sandomierska i KPN w Stalowej Woli. 13 grudnia 1981 roku internowany w Załężu, zwolniony 29 kwietnia 1982 roku. Po powrocie z więzienia włączył się w pracę podziemną na terenie Elektrowni i miasta. Za swą postawę i działalność był szykanowany przez Służbę Bezpieczeństwa. ​
 +
 +W nocy z 23 na 24 lutego 1984 roku w niewyjaśnionych okolicznościach został zamordowany przez "​nieznanych sprawców"​...
 +Ciało zostało znalezione pod jego własnym domem na OZEC-ie w Stalowej Woli. Sekcja wykazała urazy wątroby i płuc oraz ślady ciosów. Śledztwo w PRL zostało umorzone, nie udało się ustalić morderców. ​
 +Wydarzenie jego tragicznej śmierci upamiętnia pamiątkowa tablica na OZEC-ie. ​
 +Z okazji rocznicy śmierci Zbigniewa Tokarczyka od wielu lat organizowane są przez KPN i NSZZ “S” spotkania i odprawiana Msza Św. 
 +Opracowano na podstawie:
 +referatu Artura Brożyniaka wygłoszonego w ramach uroczystych obchodów 30. rocznicy
 +powstania Konfederacji Polski Niepodległej,​ Muzeum Narodowe
 +Ziemi Przemyskiej w Przemyślu, 12 wrzesień 2009r. / IPN OBEP Rzeszów/
 +oraz relacji działaczy KPN okręgów Rzeszów, Tarnobrzeg, Przemyśl, Krosno.
  
rejon_przemysl.txt · ostatnio zmienione: 2011/11/16 00:00 (edycja zewnętrzna)